Terug naar modelvliegen  Vleugel van de Raket Contact

 

De vleugel heeft een spanwijdte van 2,65 meter. Het profiel, dat gelijk is aan die van de Bubble dancer, verloopt van AG35 via AG36 en AG37 naar AG38 (tip).

 

 

 

Tekening op de bouwplank met punaises. Huishoudfolie er omheen.

 

 

 

Klaar voor de hoofdligger en de ribben.

 

 

 

In het midden, alleen aan de onderkant, bij de vleugeldeling wat versteviging met 1,5 mm vliegtuigtriplex. Net zo dik als het balsa. Net wat degelijker dan balsa tegen de romp schroeven.

 

 

 

Ribben zijn gemaakt. De eerste 2 zijn overgenomen op 3 mm vliegtuigtriplex. Ik heb gekozen voor een lange doorlopende triplex plaat van 1,5 mm tegen de hoofdligger aan.

 

 

 

Door de eerste 2 ribben zit een 5 mm triplex plaatje gestoken.

Hier komt de nylon bout door voor de bevestiging op de romp.

 

 

 

Tussen de boven- en onderligger komt een creatieve opvulling. De ligger is 8 mm breed. Ik gebruik 2x 3 mm balsa met de nerf verticaal, 1x balsa 1,5 mm horizontaal en aan de buitenkant koolmat van 90 gr/vierkante meter onder 45 graden. Erg grappig om composiet te gebruiken tussen 2 vuren liggertjes.

 

 

 

Komt voort uit wat geŽxperimenteer met de vaccuummachine. Het ding is wat aangepast en onderhouden. Het resultaat is een profi sandwich. Daar zal het niet aan liggen.

 

 

 

De messingbus met een buitendiameter van 8 mm is even dik of breed als de vuren latjes van de hoofdligger. Twee nokjes om de juiste hoek te borgen. Messingbus opgeruwd en de achterkant van de bus dicht gemaakt met een klein stukje tape om inlopen van epoxy tegen te gaan.

 

 

 

 

 

 

De ruimte opgevuld met een combinatie van epoxy en katoenvlokken.

 

 

 

 

 

 

Dan de zijkant van 1,5 mm triplex tegen de ligger aan geklemd. Dit stukje triplex heb ik 1 vak minder ver door laten lopen dan het plaatje aan de voorkant om geen abrubte overgang te krijgen.

 

 

 

Dan de rest van de ribben gelijmd. In de eerste 2 zit ook, net als aan de voorkant, de bevestingsconstructie voor op de romp.

 

 

 

Gewicht er op zodat de ribben goed aan komen te liggen. Anders klopt het AG profiel straks niet.

 

 

 

Het lijkt nu al een sterk vleugeltje te worden. Die driehoekjes tegen de ribben en de ligger aan zijn voor mij nieuw. Het idee is dat je een strakkere achterlijst krijgt en houdt. Daarmee heb je ook meer weerstand tegen verdraaing, flutter, bij sneller vliegen. Dat was althans mijn theorie. Ik heb eerst een vleugelhelft gemaakt met driehoekjes en toen de torsiestijfheid vergeleken met de vleugelhelft zonder driehoekjes. Er zit zowaar verschil in. Een paar gram meer brengt misschien wel 20% meer stijfheid. Dit deel van de vleugel is klaar voor de bovenkant en de voorlijst.

 

 

 

Indekking aan de bovenkant. Ik doe dit altijd met langzaamdrogende houtlijm zoals Uhu Hart. Je kunt dan de vleugel laten liggen op een vlakke bouwplank terwijl je met spelden en plakband de 1,5 mm balsa vastzet. Zo voorkom je verdraaiing. Uiteindelijk is het de voorlijst het meest bepalend voor de verdraaiing (die ik in dit geval dus niet wil).

 

 

 

Capstrips en alle andere indekking compleet.

 

 

 

Na een vervelend schuurklusje zitten de 2 hoeken van de wortelribben er goed in. De helften sluiten mooi tegen elkaar aan.

 

 

 

Intussen heb ik vast de ribben voor de rest van de vleugel gemaakt.

 

 

 

Goed, dan de voorlijst. Nou niet goed dus. Ondanks de handige malletjes voor de voorlijst ga ik toch de fout in. Beetje onbegrijpelijk. Ik schuur namelijk teveel weg en bovendien loopt de voorlijst niet recht.

 

 

 

Dat was teveel.

 

 

 

En zo krom als een hoepel.

 

 

 

Opnieuw dus. Flink wat weggeschaafd en daarna nieuw balsa er tegenaan gelijmd. Je ziet er niets van. Kost alleen wat extra tijd en heel veel stof.

 

 

 

Maar dan nu wel goed. Dit keer ook beide malletjes gebruikt. Duurt 3x zo lang, maar dan heb je wel een echte correcte leading edge.

 

 

 

De vleugelbevesting op de romp. Vier kunststof boutjes van M5. Ik denk te sterk voor de functie, namelijk breken op een moment dat je energie kwijt wilt. Er zijn alleen 2 problemen met kleinere boutjes. Probleem 1: Er blijft erg weinig oppervlak over onder de boutkop bij een kleinere diameter (oppervlak kop - oppervlak M4 draad). Dan mag je blij zijn als niet het hele boutje inclusief kop door de vleugel getrokken wordt. Je kunt werken met een sluitring, maar dat is eigenlijk niet mooi omdat de kop dan niet mooi in de verdieping ligt. Probleem 2: Een slagje kleiner, M4 bijvoorbeeld, tordeert weer erg makkelijk bij het aandraaien is mijn ervaring (o.a. Varta-Fly). Vandaar 4x M5 en de eis dat netjes geland moet worden.

 

Nog wat tips voor het boren van dit soort gaten:

1) Gebruik bij voorkeur een kolomboor om netjes haaks te boren.

2) Kies een zo hoog mogelijk toerental.

3) Gebruik een scherp boortje.

4) Boor, in geval van M5 boutjes, met een 5 mm boortje. Iets groter vijlen kan altijd nog, kleiner niet.

5) Leg onder de onderkant van de vleugel een houten klosje waar de boor in uitkomt, dan krijg je geen uitbrokkelingen en bramen, maar een mooi scherp rond gat.

6) Het is het mooiste en meest aerodynamisch als de boutkop verzonken in de vleugel ligt. Dat krijg je vrij eenvoudig voor elkaar door met secondenlijm lekker grof schuurpapier (korrel 60 of 80) onder de boutkop te lijmen. Door dan met een boormachine rustig de boutkop in de vleugel te drukken schuur je een prima verdieping, zie hieronder.

 

 

 

Het was nog mooier geweest als de nylon M5 boutjes geschikt zouden zijn voor een kruiskopschroevendraaier, maar die heb ik nergens kunnen vinden. Ik weet wel dat ze bestaan. Het voordeel is dat je met een kruiskop minder makkelijk per ongeluk uitschiet en je een buts in je vleugel bespaard.

 

 

 

1,5 mm triplex sluitribben gelijmd. En ook op de plek waar normaal gesproken de flap zit. Oorspronkelijk hoort een Mh32 vleugel op deze romp met een recht middengedeelte. De vorm zal dus opnieuw bepaald moeten worden, maar ik moet daarvoor eerst de vleugel bespannen. Ter hoogte van de romp smeer ik de vleugel en de kunststof boutjes dun in met vet. Daarna begint het microballoonfeest. Maar daarover verderop meer.

 

 

 

Dan de tipdelen. Die zijn snel te bouwen.

 

 

 

Het meeste werk zit in de driehoekjes. Hier de bovenkant ook al klaar.

 

 

 

De voorlijst schaven en daarna schuren. Dit maal in een keer goed.

 

 

 

Onder een hoek van 6 graden tegen elkaar.

 

 

 

Onder een hoek van 21 graden tegen elkaar.

 

 

 

Ja, en dan kom je op zo'n moment dat je even motivatie nodig hebt. Dat lukt uitstekend door wat met plakband in elkaar te frutselen. Dat wordt wel wat!

 

 

 

De tipblokken gelijmd. Ik zit nog een beetje in dubio om er een gat in de maken of niet. Voor het gewicht hoef ik het niet te doen. Dit blok weegt 12 gram.

 

 

 

Hoek van 6 graden.

 

 

 

Eerst 1,5 mm aan de voorkant van de hoofdligger.

 

 

 

Tussen de ligger 5 mm triplex met epoxyverlijmd. Afgesloten met weer 1,5 mm triplex tegen de ligger aan. Moet goed genoeg zijn.

 

 

 

Ja, dat begint zeker ergens op te lijken. Begin alleen wel te twijfelen aan het zwarte carbon kielvlak. Hier nog even ingepakt tegen de verf. Maar goed, als het me niet bevalt wordt het ook wit.

 

 

 

Op drie plaatsen voor de stevigheid nog even 80 grams glasmat aangebracht. Boven en onder. Er komen nog gaten in de tippen, maar het leek me handiger om eerst glasmat over de tippen te lamineren.

 

 

 

De gaten in de tippen gezaagd en geschuurd.

 

 

 

En eindelijk bespannen. Kostte me ook nog 6 uurtjes. De hele bouw van de vleugel viel me tegen, maar het resultaat mag er zijn al zeg ik het zelf. Waar zou de naam "Raket" nu vandaan komen?

 

 

 

 

Terug naar Raket                                                                                                                             Vliegen met de Raket