26 september 2026 Kennismaking met jong talent De dag begon met een leuke ontmoeting. Ik maakte kennis met het aanstormende, jeugdige talent Bram. Bram is 17 jaar oud en heeft al wat ervaring met handlaunch (F3K). Vandaag vloog hij zijn allereerste F3L-wedstrijd.
Hij is bovendien een zeldzame verschijning: een tiener met wie ik een normaal gesprek kan voeren. Leuk om eens mee te maken. Bram liet direct zien wat hij in huis had en zou later die dag knap als derde eindigen. Een valse start De voorbereiding liep niet direct vlekkeloos. Toen ik rond 10:00 uur een proefvlucht wilde maken, brak het elastiek. Gelukkig was er snel een vervanger geregeld. Deze proefvlucht, met nauwelijks wind, duurde echter nog geen vijf minuten en gaf weinig vertrouwen.
Het was in de lucht nog 'zo dood als een pier'. Aangezien ik in de eerste groep van de eerste ronde moest starten, beloofde het een interessante uitdaging te worden. Ik had namelijk nog nooit met de SaBuRES-V2 met zo weinig wind gevlogen en wist niet hoe mijn model zou presteren tegenover de bouwdoosmodellen. Na de briefing van Willem — waarin we de instructie kregen om overal te vliegen behalve 'laag' boven de boerderijen en auto's — ging de wedstrijd van start.
Tijdens mijn eerste officiële vlucht ging het mis. Mijn coach en ik besloten over te starten, maar de SaBuRES-V2 klapte tijdens de herstart op zo'n 50 meter van de startlijn door bokgedrag. Dit was een typisch geval van een starthaak die te ver naar achteren stond. Met veel wind, zoals onlangs in Zeewolde, merk je dat niet zo snel, maar met weinig wind dus wel. Bij een klasse als F3B maak je dan direct een tweede herstart, maar een 80-jarige lijnhaler heeft de lijn niet zo snel terug. Ik besloot door te vliegen om de schade te beperken. Ik kwam niet verder dan een vliegtijd van 3:48 en een slechte landing op 7,1 meter van het doel. Een valse start, waardoor deze eerste vlucht direct mijn schrapvlucht werd. Dat gaf wel een beetje druk, want dan valt er verder niets meer te verprutsen.
Erik wordt hier gecoached door Nick.
Bram coached hier Brian.
Perfect aanvliegen door Willem.
Willem had vandaag een goeie dag.
Eric en Erik, nummers 1 en 2 in de actuele stand.
Willem zou vandaag als 2e eindigen en Bram als 3e.
Motivatiedipje Omdat de weersomstandigheden zo goed waren, bleven de onderlinge verschillen na zes ronden erg klein. Vrijwel iedereen slaagde erin de zes minuten vliegtijd vol te maken. Als iedereen de tijd vol vliegt, beslist de doellanding de wedstrijd.
Slechts één matige landing zorgt al voor een flinke val in het klassement. Als je tussen de 7 en 8 meter landt, krijg je nog maar 65 van de 100 punten. Die 35 verloren punten betekenen vandaag het verschil tussen een 2e of een 6e plaats. Zelf maakte ik per abuis een extra vlucht: in de tweede ronde vloog ik mee in een groep waar ik helemaal niet in thuishoorde. Verkeerd gelezen, verkeerd geluisterd, of verkeerd geroepen; ik weet het niet. Gelukkig bakte ik er op dat moment niks van, dus ik heb gelukkig niemand op achterstand gezet. Ik kwam hier pas achter bij het invullen van de scores. Voor mijn gevoel had ik er toen al drie slechte vluchten opzitten, wat mijn motivatie wat naar beneden haalde. Met name over mijn landingen was ik ontevreden: ik landde drie keer op meer dan 7 meter van het doel. Gelukkig was één van die drie landingen de onterechte vlucht, waardoor deze score werd weggegooid. Achteraf bleek stug doorzetten toch het beste. Hoewel mijn gevoel zei dat ik waardeloos vloog, viel het in de einduitslag gelukkig nog mee. Dermatologen zien dit graag: Steeds meer mensen die een hoed dragen. Onderschat de zon niet!
Vincent als coach: Ogen dicht en luisteren Een van hoogtepunten van de dag was de coching door Vincent. We hebben elkaar beiden 1x gecoached. Als je Vincent coacht, moet je niet verwachten dat hij gefocust de starttijd afwacht en de lucht afspeurt.
Integendeel: hij kletst over van alles en let helemaal niet op. Ook tijdens het vliegen is hij niet met andere vliegers bezig. Vincent ziet thermiek, vliegt er al kletsend doorheen en presteert maximaal. Wat een bijzonder talent. Een dag later (zondag) werd hij Nederlands kampioen F5J 2026 in Reuver. Toen Vincent mij ging coachen, was dat ook wel opmerkelijk. Tijdens de vlucht waren er momenten dat ik zelf een andere keuze zou hebben gemaakt, maar ik gaf hem het voordeel van de twijfel. Dat bleek verstandig: het leverde me een mooie 1000-punter op. Je kunt bijna je ogen dichtdoen en uitvoeren wat hij zegt. De ideale coach. De wetten van Merlijn van vandaag: Verplaatsen bij wind: Als het waait en je model (van 12 gram per dm²) komt niet tegen de wind in, verplaats dan opzij zolang je model niet stijgt. Niet te snel cirkelen: Vlieg eerst eens rustig door een goed gebied om te kijken wat er gebeurt. Pas als het echt lift oplevert, ga je cirkelen. Cirkelen lokt vaak ook andere deelnemers naar je toe. Negeer roofvogels: Veel vliegers lieten zich vandaag misleiden door cirkelende vogels. Vaak bleek er op die plekken helemaal geen thermiek aanwezig. Vincent trekt zich er dan ook weinig van aan.
Zo zie je maar dat een matige landing - in de derde ronde - kan leiden tot hard zakken in de daguitslag. Als je tussen 7 en 8 meter landt krijg je nog maar 65 van de 100 punten. 35 punten weggegooid. En dat is het verschil tussen eindigen op plaats 2 of 6 vandaag.
SaBuRES-V3 De SaBuRES-V2 liet vandaag zien dat hij erg hoog start vergeleken met andere modellen. De 2M-kist van Vincent startte bijvoorbeeld het laagst, al zie je dat dit hem uiteindelijk weinig uitmaakt. De prestaties van de V2 geven me in elk geval veel trots en motivatie om door te ontwikkelen naar versie 3. Deze wedstrijd leverde weer een berg informatie op voor de nieuwe CAD-tekening: De starthaak: Na de mislukte eerste vlucht heb ik de haak één gaatje (5 mm) naar voren verplaatst. Dat ging direct een stuk rustiger. Voor versie 3 wilde ik de haak eigenlijk vast en onverstelbaar maken om gewicht te besparen, aangezien ik bij versie 1 ook nooit de behoefte heb gehad om te schuiven. Mijn ervaring is dat het de eerste vluchtjes even zoeken is naar de juiste plek, waarna je er nooit meer aankomt. Als de ideale posities van V1 en V2 gelijk blijken, overweeg ik de haak bij V3 toch vast te zetten. De roeruitslagen: Ik vlieg de V2 met zo groot mogelijke uitslagen omdat ik graag 'gooi en smijt' in de thermiek en wil dat de neus direct omlaag duikt bij de doellanding. Vandaag concludeerde ik dat ik juist hierdoor twee landingen heb verprutst. Als je wat harder aan komt vliegen, zijn de roertjes ineens veel effectiever, waardoor het model ongewenst vroeg kan neerploffen. Ik ga de uitslagen verkleinen en met dual-rate werken, hoewel ik dat laatste eigenlijk liever vermijd (elk schakelaartje is een kans om te vergeten). De stoorkleppen: Ik worstel nog met de vraag of ze verplicht zijn en of ik ze op V3 wil. Zonder stoorkleppen kun je een lichter model bouwen. Vandaag hoorde ik echter dat deelnemers juist ballast moesten toevoegen, dus een extreem licht model is niet altijd een voordeel. Wellicht is de ultieme oplossing één romp met twee verschillende vleugels: een lichte vleugel zonder stoorkleppen voor de vroege ochtend, en een zwaardere vleugel met stoorkleppen voor wanneer de wind en thermiek toenemen. Iets om nog even op te broeden. Met dank aan Willem hierbij het overzicht van de landingspunten.
Willem had vandaag een sterke dag en eindigde als tweede, vlak voor Bram op de derde plek. Eric en Erik pakten de plaatsen 1 en 2 in de actuele tussenstand. Wat betreft de uitslag van vandaag: Erik heeft de schrapper van Vincent voor elkaar gekregen. En dat zelfs met een matige landing tussen de 6 en 7 meter van het doel!
De groepsfoto van vandaag. De oplettende kijker ziet één recalcitrante deelnemer bezig met hele andere zaken. Dat is Erik H die nog even een vluchtje maakt.
Het podium van vandaag. Als beloning een kaneelstok. Die had ik graag gewonnen.
|
